Статья целиком   Табличный вид   Полный список

<<Предыдущая статья      Следующая статья>>   

Город: Мінск
2013-03-17 00:00:00

ГастроПАБ Гамбрынус. Резідэнцыя піўнога караля ў Мінску.

Калісьці, яшчэ да адкрыцця Келера, і другога цвіка, я ў сваім блогу beerman.by размясціў
першакрасавіцкую навіну аб адкрыцці піўнога буціка ў Менску ад ТАА «Піўны шэраг», і многія гэта
прынялі за чыстую манету. Аднак, у тых рэаліях гэта не магло быць нічым акрамя як жартам. А
піўны Буцік я бачыў толькі ў Санкт-Пецербурге. У той час нават самая заняпалая кафешечка ў
Піцеры давала фору якому кольвек Менскаму піўному рэстарану. Аднак часы змяняюцца. І вось у
снежні 2012 у Менску адчыняецца не проста піўны буцік, а цэлы гастро-паб (слова-та якое)
«Гамбринус». Знаходзіцца ён у самым цэнтры. Ідзе актыўная рэкламная раскруткай не толькі ў
інтэрнэце, але і па-за ім. Месцазнаходзанне, магу вам сказаць, шыкоўнае. Самы цэнтр горада,
ратуша, хатэль пяць зорак. Праблемы толькі з паркоўкай, але мала хто паедзе ў піўны рэстаран на
ўласным аўто. Аднак раней на гэтым самым мейсцу было жудаснае, з неядомай кухняй і вельмі
дакучлівым абслугоўваннем, кавярня. І акурат пасля яе банкруцтва з’яўляецца «Гамбрынус».
Некалькі залаў у розных стылях, нацыянальныя кухні самых піўных народаў свету. І сто (!!!)
гатункаў піва ў меню. Ну, што ж, гучыць прыгожа, але як мы ведаем, рэклама адпавядае не
заўсёды. І выпадак з Біркеллером нам гэта паказаў наглядна.
Першая спроба ўбачыць усё на свае вочы не была паспяховай. У шэсць гадзін вечара, праз тры
тыдні пасля адкрыцця, у рэстаран немагчыма было прабіцца. Усе месцы былі забраніраваны,
нават барная стойка. Мы зыйшлі, але паабяцалі вярнуцца з кампаніяй. І вось мы туды дабраліся
нашым старым студэнцкім «піўняцкім гуртком». Як у анекдоце, аднаму нельга, другі за рулём.
Пасадзілі нас у залу для палючых ў Белгійском стылі. Па праўдзе кажучы, я спачатку падумаў, што
гэта «Чэхія». Але плакаты бельгійскіх гатункаў мяне пераканалі ў адваротным. У Бельгіі я пакуль не
пабываў, таму аўтэнтычнага дызайну ацаніць не мог. А вось чэшскі і ірландскі (у Ірландыі я таксама
не быў, але ірландскіх пабаў пабачыў дастаткова), выглядаюць, вельмі натуральна.
І так пераходзім да меню. Асобна меню кухні і піўная карта. Прычым піўная карта ў тры разы
таўсцей за асноўнае меню. Добра структураваная па бутэлькавым і разліўнога гатункам і разбіта па
краінах. Якасці кожнага гатунаку падрабязна апісаны. Вочы разбегліся. Але пры дытальным
вывучэнні апынулася, што ў секцыі разліўнога піва толькі пара эсклюзіўных гатункаў. Усё астатняе
як і ў іншых установах «Піўнога шэрагу». Прычым у разліў няма ні Шенкерлы, ні Хоегардена. Так
што прапанаваны велізарны асартымент бутэлькавага і разліўнога піва апынуўся вельмі-вельмі
бедным для гастра-паба. Менавіта разліўнае піва дазваляе нацешыцца свежасцю напою, а
таксама гарантуе, што яно не валялася на складзе амаль год. Але я ўсё ж паспрабаваў новы цёмны
Белгійскій эль. Які быў варты ўвагі. Потым шліфануўся ўжо звыклым зімовым фулерсом і гінесом.
Да Бельгійска-ірландска-брытанскаму піўнога кампоту я выбраў (так як не вельмі хацеў есці)
чэшскую піўную закуску «Утапенцы». Не гледзячы на ?ўсю прастату стравы і нізкі кошт, каўбаскі ў
марынадзе былі смачныя і на талерцы выглядалі прыгожа. Стейк майму прыяцелю не
спадабаўся. «Магло быць і лепш», - сказаў ён. Адзіная затрымка была з трусам, дакладней не з
самім трусам, а з часам яго прыгатавання. Неслі яго надта доўга. І будзь чалавек галодным, ён бы
ўжо увесь сліной зайшоўся, пакуль глядзеў бы як мы ядзім.
Афіцыянты ў установе ветлівыя прыветлыя. «Фірмовай» фішкай ў іх з'яўляецца пастаянна
прапаноўваць што-небудзь яшчэ. Суседні столік абслугоўваў мой стары знаёмы. Ён займаецца

розным бізнесам, а ў якасці хобі ён працуе афіцыянтам у розных установах. Не для грошай, а дзеля
зносінаў. І вось прапрацаваўшы некалькі гад ва Украіне, ён вярнуўся і ўладкаваўся ў Гамбрынус. Ну
гэты здолее прадаць, кім заўгодна і дзе заўгодна. І беражыце гаманцы, калі пабачыце усьмешысты
рыжавалосы твар. Ён здолее зрабіць так, каб вы пакінулі паб без капейкі ў кішэні. Сёння, хутчэй за
ўсё, вы тут пакінеце палову свайго месячнага даходу. Але пераасэнсаваўшы, вы запомніце гэты
вячар, як адзін з самых пазітыўных ў сваім жыцці. Дарэчы кошт дзяўчына несла давольно доўга.
Мы ўжо нават пачалі адпускаць жарты, каб зыйсці і не разлічыцца. Аднак, быццам прачытаўшы
нашыя думкі, дзяўчына з коштам хутка з’явілася. І ён быў давольно сціплы – усяго сто даляраў на
чацвярых. І ўсё гэта дзякуючы дэмакратычным цэнам. Да прыкладу, калена тут каштуе 23 даляра
па курсе (у Клер амаль 50), а качка па-чэшску 30. Мае ж “утопінцы” каштавалі «смешных» 6
даляраў. Даволі сціпла для ўстановы такога ўзроўню. Кошты на піва таксама на ўзроўні сеткі, і
нават ніжэй, чым у канкурэнтаў.
Дадам, што, калі б у якім-небудзь Бярліне ці Празе падобная ўстанова апынулася б цалкам
радавой, то для Менску з'яўленне паба такога ўзроўню – гэта, бясспрэчна, падзея. Яно прыдатна,
як і для абывацеля, які любіць смачнае піва і піўныя кухні, так і для турыста, які зсумаваўся па
роднаму нямецкаму або бельгійскаму піву з сасіскамі. Акрамя таго, гэтая ўстанова ўжо стала для
піўных гурманаў бывалый мейсцам. Сюды можна прыйсці, ўзяць папару бутэлечак «эксклюзіва» і
нават не стукнуць у бруд перад замежнымі калегамі. Так што кожны знойдзе тут тое піва, якое
любіць. За тыя грошы, за якія яго можна набыць у еўгапейскім пабе, і нават танней, чым у той жа
Маскве. Але не запамятайце замовіць столік, бо у Гамбрынусе кожны вечар аншлаг. І ён цалкам
гэтага годны.

Пераклад i рэдактура Веранiкi Велiгор. За што ёй шчыры дзякуй!

ГастроПАБ Гамбрынус. Резідэнцыя піўнога караля ў Мінску. align=










Beerhouse 
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41   
42   43   44   45   46   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68   69   70   71   72   73   74   75   76   77   78   79   80   
81   82   83   84   85   86   87   88   89   90   91   92   93   94   95   96   97   98   99   100   101   102   103   104   105   106   107   108   109   110   111   112   113   114   115   116   117   118   119   
120   121   122   123   124   125   126   127   128   129   130   131   132   133   134   135   136   137   138   139   140   141   142   143   144   145   146   147   148   149   150   151   152   153   154   155   156   157   158   
159   160   161   162   163   164   165   166   167   168   169   170   171   172   173   174   175   176   177   
Copyright 2009-2018 Ivan Leonchik admin@bybeer.info   RSS   twitter Группа вконтакте ЖЖ Beerman.By Рассылка новостей